మాజీ ప్రేయసి

ఓ నా మాజీ ప్రేయసి
ఎందుకీ ఆందోళన
నేనేమి కొత్త గుర్తులు కోరలేదే
పాత గాయాలు రేపలేదే
అకస్మాత్తుగా కలిశావు
ఇది నేను కోరుకున్న కలయిక కాదే
మరి నన్నెందుకు నిర్దయగా చూస్తున్నావు

నా మనసులో నువ్వు చేసిన గాయాలు
నీ కంట బడితే నన్నెందుకు నిందిస్తావు
నా మనసు మీద నేనేమి ముసుగు వేసుకోలేదే !
అవి నీ కంట బడకుండా దాచటానికి
ఇప్పుడు ముసుగు వేసుకోమంటావా ?
నా కళ్ళలో తడిని చూసి
నీ మనసు చెమ్మగిల్లితే నన్నెందుకు తోసేస్తావు !
నా కనురెప్పలు ఇంకా మూతపడలేదే
కన్నీటి తడి నీ మనసుని తాకకుండటానికి,
ఇప్పుడు కన్ను మూయ మంటావా?

నీకు తెలుసు కాలం గడిచిందని,
కాని నాకు నిన్నే మిగిలిందని,
అది నిన్నే మిగిల్చిందని,
అన్ని నీకు తెలుసు.
నీవు బాధపడకు ప్రియా
నన్ను అనునయించాలని ప్రయత్నించకు
కొన్ని సార్లు లేని సుఖం కన్నా
ఉన్న దుఃఖం లో ఒక తియ్యదనం ఉంటుంది
నీ జ్ఞాపకాలతో కూడిన దుఃఖం కూడా
నాకు ఆనందమే
అ దుఃఖానికి నన్ను దూరం చెయ్యకు.

మరో ప్రేయసిని నా కోసం వెతకకు ప్రియా
నేనెవ్వరినీ నీతో పోల్చలేను.
తప్పొప్పులు, ప్రేమా వీడుకోలు, అన్ని నాకు నువ్వే
అయినా అధ్యాయం ముగిసింది
నా ప్రయాణం అక్కడ ఆగింది.

గాలి విసిరి కొట్టి పేజిలు చెరిగి ముగిసిన అధ్యాయం దగ్గర
మళ్ళీ కలిశావు, మాజీ ప్రేయసీ
అక్కడ నా జ్ఞాపకాల మైలు రాయిని పాతిపెట్టి
తిరిగి కొత్త అధ్యాయం మెదలు పెట్టు.
మరో సారి సుడి గాలులు రాకుండా
తలుపులు మూసిపెట్టు. లేకుంటే
ఆ గాలి మైలు రాయిని కదిలిస్తుందేమో

అందుకే మాజీ ప్రేయసి
వేగంగా వెళ్ళు, వెనుదిరిగి చూడకు
ముగిసిన అధ్యాయానికి , మూల్యాంకన చెయ్యకు
అగిన ప్రయాణికుడికోసం ప్రయాణం ఆపకు

తుషారం

తన పేరు నా హృదయం నిండా అలముకొని ఉంది
ఓ తుషారమా ! చల్లగా చెప్పు నా ప్రియురాలి ముంగురులు మెల్లగా తాకి
తన తలపుల పానుపుపై నే వెచ్చగా పవళిస్తానని.
నన్ను తన గుండెలలో పదిలంగా దాచుకొమ్మని

నా గుండెనిండా గాయాలున్నాయి,
నాకళ్ళనిండా నీళ్ళు నిలిచున్నాయి
నాకు క్షణాలన్ని యుగాలవుతున్నాయి
ఓ తుషారమా ! ఈ విషయాలన్ని మరువకుండా చెప్పు
నన్ను మరచి , విడిచి పోవద్దని

నా మది మేఘాల వెంట తిరుగుతుంది
తను కనిపిస్తే ఒక్కసారిగా ప్రేమ తో తడిపెయ్యాలని
నా ప్రేమ గాలితో పాటు ప్రయాణం చేస్తుంది
తను కనిపిస్తే ఒక్కసారిగా అనురాగమై చుట్టేయాలని
ఓ తుషారమా ! ఈ విషయాలన్ని మరువకుండా చెప్పు
నన్ను మరచి , విడిచి పోవద్దని

జనగళం

జనగళమంత అధినాయకి జయహే
అని పాడాలనే వెంపర్లాటో
 వంది మగధులే పాడే వంతపాటో
 ఏమో ఏమౌనోగానీ అవ్వని ఈ పని
జనం,భజనం, విభజనం , విందు భోజనం
అన్ని అందుబాటులోనే,
 లోనే లోలోనే లోలోపల్లోనే ఉన్న ఆలోచనలు
, నువ్వు తగిలించుకున్న సులోచనాలు అన్ని తెలుసు
 నాయకా,.వినాయకా,
కాయ్ కాయ్ పందెం కాయ్
, పోయేది పందెం కోడే కదా
ప్రజలది కోడి మెదడే కదా
ఫార్సులు, బోఫార్సులు,
స్కాములు, కిస్ కో మాలూమ్ హోతా హై
నారాజ్ మత్ కరో, నా రాజు నువ్వే, ఈ రోజు కి అంటే చాలు
బూజు పట్టిన  ధిమాక్ ల్ కి, ఇదే లే మందు
మొన్న పోసిన మందు తోనే కదా
ఐదేళ్ళు రాజ్యం చేసింది
నెత్తిన కధక్, కథాకళి, ఆడింది
ఇప్పుడు మరో కథ చెప్తే చాల్లే
తకధిమి, తకధిమి తస్సాదియ్యా
 బ్రతుకే తోలు బొమ్మయ్యా
వస్తా, మళ్ళొస్తా
ఐదేళ్లకొస్తా, కొత్త కథ చెప్తా

ప్రేమామర

ఎన్నాళ్లకు వీచించో ఈ ప్రేమామర
ఇక ఋతుపవన గమనంలా
నన్ను నిలువెల్లా తడిపేస్తూ
నన్ను అనురాగ వర్షంలో ముంచేస్తూ
గడ్డ కట్టిన నా హృదయాన్ని
నిలువెల్లా కరిగిస్తూ,
ఓ తెలియని, తియ్యని
భావాలా వెల్లువతో
నను తనలో కలిపేస్తూ.

నా హృదయ మేఘం, నీ హృదయం తో తాకిన
ప్రకంపనలు, తనువెల్లా మెరుపులు
ఈ అనుభూతులు అన్ని కొత్త కొత్తగా,
ఇప్పుడే నెర్ర విచ్చుకున్న నేల, చినుకును
ఆర్తిగా అదుముకొన్న అవేశం.
మరోమారు సరికొత్త గా నాలో పచ్చదనం
మొలకెత్తింది,
ప్రతి రోజు ఆర్తిగా కురిచే నీ ప్రేమ వర్షం తో
మరింత ప్రేమగా నా పచ్చదనాన్ని పొదవి పట్టకుంటూ
మత్తు గా నేలంతా నువ్వు పరచిన మట్టివాసన పీల్చుకుంటూ
నా హృదయాన్ని పంట చేసి నీకిస్తున్నా ప్రియా
ఇంతకన్నా నా ప్రేమను నీకెలా చెప్పగలను
నవ్వుతున్న పంట చేలో చూడు నీ పేరే కనపడుతుంది
ఆ గాలిలో నీ పేరే వినపడుతుంది
ఒక్కసారి నువ్వు తాకి చూడు , ఎంతలా పులకిస్తుందో
నిన్ను చేరాలని ఎంత తపన పడుతుందో
మరో సారి మేఘమై వర్షించు,
నా గుండెల నిండుగా
ప్రతిక్షణం సంపూర్తిగా నీకోసం పరితపించే
నా కౌగిలిలో చేరి అలా ఉండిపో ప్రియా

నేను

నేను మిగిలిపోయినోడిని

 దోచుకెళ్లాక మిగిలిపోయినోడిని

 ఒక పల్లెటూరిని 

డొక్కలెండిన బక్క రైతుని

 బురదలో మిగిలిన కలుపు మొక్కని 

పొగాకు బేర్ని మిగిల్చిన బూడిదని 

ఎండలో ఎండుతున్నజొన్నపంటని

 పగలు చూసి కుంగేవాడిని 

రేత్రి చూసి ఏడ్చేవాడిని 

నరనరాలు చచ్చుపడినోడిని 

నెత్తురు ఇంకినోడిని 

చేవ చచ్చినోడిని 

చేతకానోడిని 

కాడిపడేసినోడిని 

దుక్కి దున్నలేనోడిని చె

చెట్టుకు ఉరేసుకున్న పగ్గాన్ని 
తెగిపడిని రైతు పెళ్లాం పుస్తెని

రెందుపాయలు

ప్రియా ! నీకు గుర్తుందా !
ఆరోజు నా కళ్ళలో కన్నీళ్ళు చిమ్ముతూ
నన్ను నువ్వు వదిలివెళ్ళిన రోజు
నాకు గుర్తుంది
గుండె నిండా గాయాలతో ఒంటరినై
నీ వద్దకు వచ్చిన రోజు
నువ్వు నీ ఒడిలో నాకు చోటిస్తావని
కొండంత ఆశతో నీ వద్దకు వచ్చిన రోజు
నీ వెచ్చటి కౌగిలి లో ఓదార్పు కోరుకున్న రోజు
కాని, నువ్వు నన్ను వదిలి వెళ్ళావు
నన్ను నీ వాడిగా చేసుకొనే ధైర్యం లేక నన్ను
దీనుడి ని చేసి పారిపోయావు
నా దుఃఖాన్ని సముద్రం చేశావు
నా ఒంటరి తనాన్ని శాశ్వతం చేశావు

ఇప్పుడు నా జ్ఞాపకాలు గురుతు వచ్చాయా
నేనెందుకు నీకు గుర్తు వచ్చాను ?
ఇంకా మనిద్దరం, మనం లా మిగిలున్నామా
 నువ్వు నేను రెండు పాయలుగా చీలి
మృత సముద్రం వైపు ప్రవహిస్తూనే ఉన్నాం కదా
ఇప్పుడు నేను నీకేమి ఇవ్వగలను
 అసలు మన మధ్య ఏమి మిగిలింది
 ఎప్పుడో ఇద్దరం కలిసి ప్రవహించి విడిపోయామన్న
 ఒక చిన్న బాధాకర జ్ఞాపకం తప్ప.

 ఇప్పుడు తిరిగి మనిద్దరం
ఎలా కలుద్దామనుకుంటున్నావు
మన మధ్య అడ్డుగోడలా అనంత పీఠభూమి మిగిలిపోయిందే
వద్దు, కలిసే ప్రయత్నం చెయ్యకు
మన ప్రణయం కోసం మహా ప్రళయాన్ని సృష్టించకు
సాగిపోనీ ఇలా కడలి ఒడికే, జీవిత చరమాంకంలో
అక్కడ ఇద్దరం కలుద్దాం
అక్కడ శాశ్వతంగా మన అస్థిత్వాలను కోల్పోయి
అనంత సాగర జలాలలో బందీలవుదాం

ప్రేమ సౌధం

నీ జ్ఞాపకాల శయ్య పై వేచి వేచి నా జీవం శిల అవుతుంది
నీ తలపుల పాన పాత్ర తాగి తాగి నా స్వరం మూగ పోతోంది
ఈ గులాబి తోటలో నీకోసం కట్టిన సౌధం నిలిచే ఉంది

అదుగో అక్కడే నేను నా జీవనకావ్యరూపాన్ని
శ్వేతపత్రంపై లిఖించి నీకంకితమిచ్చాను
ఇక్కడే నా అత్మసంచితగానాన్ని
నిస్తంత్రీ స్వరవీణపై నీ కోసం వినిపించాను
నా జీవనాన్ని తిరస్కరించావు
నా గానాన్ని నిలువరించావు

ఇప్పటికీ తోట లో గులాబీలు వికసిస్తున్నాయి
తిరస్కరించిన నా జీవనం అందులో వాసంతమై మిగిలేఉంది
సౌధం నీకోసం చూస్తూనే ఉంది
నిలువరించిన నా గానం ఈసౌధం అంతా ప్రతిద్వనిస్తూనే ఉంది

ఆ వాసంతల పూగంధాల గులాబిలు రోజు నీ శిరోజాలను తాకుతున్నాయి
ఆ శబ్దాలయ సౌధ సంగీత స్వర విలాసాలు నీ చెవులను ముద్దాడుతున్నాయి
అయినా నీకు తోట ఎక్కడుందో తెలియదు, సౌధం కన్పించదు
నువ్వు నడిచే దారిలో నా తోట లేదు, సౌధం లేదు
ఈ సుగంధాలు, సంగీతాలు ఎక్కడివో చూసే సమయం నీకు లేదు

ప్రియా ! ఒక్క సారైనా చూడు
ఈ సౌధం, ఈ తోట నీ రాక కోసం ఎదురు చూస్తున్నాయి
రా నీ పాదస్పర్శతో ఈ తోటలో రాగాలు పలికించు
ఈ సౌధంలో వాసంతాలు కురిపించు
నీ పాదంతో శిలా సదృశ్యమైన నా జీవనానికి ఊపిరిలూదు
నీ కరస్పర్శతో మూగబోయినా నా స్వరానికి స్పందననివ్వు

బధిరశంఖారావం

నీ కళ్లముందున్న స్వర్గాన్ని పోగొట్టుకొని
పశ్చాత్తాపం ఎందుకు ?
గతంలో గుర్తించలేని విషయం గురించి
వర్తమానం లో వెతలెందుకు ?
నీ వెతల కథల తో నా గతం లో వెలుగులు పూస్తాయా !
నా వర్తమానంలో కాంతులు వస్తాయా !
తిరిగి ఎందుకు వచ్చావు ?
నీ జ్ఞాపకాల నా జీవనం లో నువ్వు కోల్పోయిన నిన్ను వెతుక్కోవటానికా !
పునర్నిర్మించుకుంటున్న నా భవిష్యత్తుని గతాల స్మృతులతో కూలదొయ్యటానికా !
విడిపోయిన కారణం చెప్పలేదు సరే ! ఈ రాక కైనా కారణం చెప్పు

అకస్మాత్తుగా వచ్చిన ఇప్పటి నీ రాక కోసం నా హృదయం సిద్దంగా లేదే !
నేనిప్పుడిప్పుడే నా లక్ష్య సౌధానికి చేరే సోపానాలు నిర్మించుకుంటున్నా
సోపానాలపై వడివడిగా పైకి ఎదిగే ప్రణాళికలు రచించుకుంటున్నా
ఆ సోపానలలో ఎక్కడా నీ అనవాలు కన్పించకుండా జాగ్రత్త పడుతున్నా
ఇప్పుడు బాధలు లేవు, సంతోషాలు లేవు నిర్లిప్త నిమిషాలు తప్ప
తిరిగి మరోసారి ఈ ఉద్వేగాలెందుకు ! ఉపశమనాలెందుకు
మిగిలిపోయే ఉపయోగం లేని ఉద్రేకాలెందుకు

నా మాటలని నువ్వు నీ మౌనం లో నిదురపుచ్చాక
నాకు నిశ్శబ్దంలోనే బ్రతుకీడ్చటం అలవాటయ్యింది
ఇప్పుడు నీ మాటల్లో శబ్దతీవ్రత నన్ను సోకటం లేదు
స్పందన కోల్పోయిన హృదయవీణ పై రాగాలాపాన ఎందుకు
ఇప్పుడిప్పుడే భౌతిక ప్రపంచంతో సంధానం అవుతున్న నాకు
మరో ఊహా ప్రపంచపు అందాలసౌగంధాలెందుకు ?
త్యాగమో, బోగమో, నా యోగమో ఏదైతేనెం గతించిన కాలం
ఎవరికీ అనందాన్నివ్వలేని ఈ నిష్పల ప్రేమగానం ఇప్పుడు ఎవరికోసం

నేను నా మౌనరాగం లో అనందాన్ని వెతుక్కుంటున్నాను
మరో సారి నాకు అనురాగం వినిపించకు,
నాకు నేను బధిరత్వంలో బందీనయ్యాను
నా ముందు ప్రేమశంఖారావం పూరించకు

సర్వేజనా

ఈశోపనిషత్తులకు నూతన నాశనోపాఖ్యానం
శూన్యామదః శూన్యామిదం శూన్యాత్ శూన్యముదఛ్యతే
శూన్యస్య శూన్యామాదాయ శూన్యామేవాశిష్యతే
ఓం యుద్దః యుద్దం యుద్దః
సర్వేజనా నాశనో భవంతు

కన్పించేది శూన్యం, కన్పించనది శూన్యం
శూన్యం నుండి శూన్యానికి ప్రయాణం
మిగిలేది శూన్యం, ఎందికీ ప్రహసనం
స్వాగతిద్దాం ఈ యుద్దం
నిత్యనూతనం ఈ జన నాశనం

కొత్త నిబంధనలలో మరో నిర్బంధ గ్రంధం
అడుగు; ఇవ్వబడదు
వెతుకు; దొరకదు
తలుపుతట్టు; తెరవడదు
అందుకే అడగకు, లాక్కో
వెతకకు, దోచుకో
తలుపు తట్టకు, పగల గొట్టు
దేవుడు కనపడితే శిలువ వెయ్యి
సైతానుకు హారతులియ్యి

రా రా , నువ్వు నేను శత్రువులం ఇద్దరం కలిసి కత్తి కత్తి కలుపుదాం
ఎండిన శవాల ఎముకల పొడి ని గంధం లో కలిపి వాసన పీలుద్దాం
కుళ్ళిన శవాల కండరాలతో అద్దాల భవంతులు కడదాం
చితిమంటల వేడిలో మనం వెచ్చగా నిదురపోదాం

తప్పెవరిది

రోడ్ పక్కన హోర్డింగ్ లో అందాల
అడబొమ్మ పై 'కామం'టేస్తున్నాయి
అంగాంగ శృంగార భంగిమల్లో
ప్రతి అంగం అగ్గి రాజేస్తుంది
సెల్ ఫోన్ టవర్ల మీదుగా బలంగా
బూతు గాలి వీస్తుంది
నీలిదంతాల మధ్య బాహాటంగా
నీలిచిత్రం దర్శనమిస్తుంది
అంతర్జాలంలో అతివల
అందాల అంగడి వలవేస్తోంది
కంప్యూటర్ల లో పెరిగిన వేడి
దేహమంతా పాకుతుంది
టెక్నాలజీ గోడల మీద
నగ్నత్వం బట్టలారేసుకుంటుంది
సెకను సెకనుకు సెక్సాలజీ
రాకసి అకలి పెరుగుతుంది
ప్రతి రేపటి కి ఓ రేపు పాపంలా
రూపం దిద్దుకుంటుంది,
పాపలను కంటి పాపలను
బలి తీసుకుంటుంది
తప్పు టెక్నాలజీ దా
మనిషిదా
మనిషి మనసుదా
సమాజపు పోకడదా
ఎవరిదైనా
అభం శుభం తెలియని జీవితాలు
ఆదిలోనే బలవుతున్నాయి
చిన్నతనంలోనే
చిద్రమవుతున్నాయి