చౌకబేరం

రండి బాబూ రండి
భలే మంచి చౌక బేరము
ఇది సమయమ్ మించినన్ దొరకదు
త్వరంగొనుడు సుజనులారా
భలే మంచి చౌక బేరం
మళ్ళీ ఐదేళ్లకి కాని రాదీ బేరం
అందుకే వేస్తున్నాం వేలం
పాడుకోండి నాయక జనులారా
కొనుక్కోండి సర్పంచ్ పదవిని
ఏలుకోండీ మమ్మల్ని
పోగేసుకొండి నిదుల్ని
పల్లెటూళ్ళు దేశానికి పట్టుగొమ్మలు
అందుకే తూకానికి వేస్తున్నాం
పట్టుచీరల కోసం
తులసి అకులకు మత్తు లేదు
అందుకే గంజాయు ఆకులకోసం
తులాభారం తూస్తున్నాం
ఎవరు ఎక్కువ తూగితే వాళ్ళకే పదవి
బరువు తూగితే పెద్ద పదవి
తాగి తూగితే చిన్న పదవి
డబ్బులు పంచేవారికి పదవులున్నాయి
డబ్బులు పుచ్చుకొనేవారికి ఓట్లున్నాయి
ఎవరికి కావాల్సింది వారికందుతూనే ఉంది
సగం పదవులు మహిళలకట
పూర్తి అధికారం మాత్రం మొగుళ్లకే కదా
బీసి లకు, యస్.సి లకు యస్,టి లకు
అందరికి పదవులున్నాయి, కాని
పదవంటేనే తెలియదు, సంతకం ముగ్గు తప్ప
గీసే సంతకాలు గీస్తున్నారు
వచ్చే నిదులు వస్తున్నాయి
పల్లె మాత్రం కదలకుండా పడుకొనే ఉంది
అరవై ఐదు ఏళ్ళుగా.
అందుకే కొత్త రక్తం తాగటం కోసం
వేలం వేస్తున్నాం
ప్రతి సంవత్సరం గణపతి చేతి లడ్డు
ఐదు సంవత్సారాలు మీ చేతికి లడ్డు
లడ్డు తీసుకోండి, మీ పొలాల్లో
ఇంట్లో అన్ని చోట్లా చల్లుకోండి
ఇక మీకంతా అభివృద్దే
అందుకే రండి బాబూ రండి
భలే మంచి చౌక బేరము
ఇది సమయమ్ మించినన్ దొరకదు
త్వరంగొనుడు సుజనులారా
భలే మంచి చౌక బేరం

still holding

i am still holding it....
but never started to get bored
one more mistake from me.. 
and its over now
iam not powerless and pushover
and i wont stand still while
you keep on hurting me

dont misunderstand my love as weakness
and i wont accept to live as a victim
surly, am not trying to threat you
but you know that.
the easiest thing to do is hurting others
i know u wont do that hurt to me

instead of one chance u might got many
the sad you did not understand that i was
arranging all these because i love you
and you thought that my patience was cowardliness
but....soon you will regret it, once you loose me

మాష్టారు

పైకి గంభీరంగా కన్పించే ముఖం
కళ్ళలో కన్పించే వాత్సల్యం
పెదవులను వీడని చిరునవ్వు
ఎప్పటికీ నా గుండెల్లో నిలిచిపోయిన రూపం
నన్ను తీర్చిదిద్దిన మహా దైవం

వడిలో కూర్చో పెట్టుకొని అక్షరమాలలిచ్చాడు
తప్పులు మృదువుగా దిద్దాడు
ప్రపంచాన్ని నల్లబల్ల మీద తెల్ల సుద్దముక్క తో చూపించాడు
లెక్కల వెంట పరుగెడుతున్న మనిషి నైజాన్ని చూపించాడు
సందుల్లో ఉన్న రాబందులను చూపించాడు
గుణగణల్లో మారుతున్న సమాజపు పోకడలు చూపించాడు
గుండ్రటి గ్లోబుపై ఖండాలు , అగాధాలు రెండూ చూపింఛాడు

వందేమాతరం చెప్పాడు, గాంధీ మార్గం చెప్పాడు
భగత్ సింగ్ ని, భగవద్గీతని చెప్పాడు
జనగణమన్నాడు, జనమే మనమన్నాడు
సమాజమే మన జీవనమన్నాడు
మూడు రంగుల జెండాయే కాదు
మూడు కోతుల కథ కూడా చెప్పాడు
అల్లూరిని,, ప్రకాశాన్ని, నాకు ధైర్యాన్ని ఇచ్చాడు
దేవుడు గుడిలో శిలగా నిలిస్తే
బడిలో మనిషిగా నిలబడతాడని నిరూపించాడు

అతడే మా మాష్టారు,
నా అక్షరాల కు ఊతం
నా తప్పొప్పులకు సాక్షీభూతం
నా సమస్త జీవితం
అయన పాదాక్రాంతం

సరదా కవిత

నిన్ను చూడగానే నా గుండె
ఎదురుగాలిలో గొడుగులా ఎగురుతుంది
నువ్వు నవ్వగానే మా ఇంట్లో
పవర్ కట్ లేని కరెంటు ఉంటుంది
నువ్వు పలకరించగానే నా కాళ్ళు
హైదరాబాద్ ఆటోలా పరుగెత్తుతాయి
ఇక నువ్వు తాకితే నా వళ్ళంతా
రింగ్ రోడ్ మీద "ఆడి" కారై పోతుంది

మొన్న గుళ్ళో నువ్విచ్చిన కొబ్బరి ముక్క
నిన్న పార్క్ లో ఇచ్చిన వేరుశెనక్కాయ
టాంక్ బండ్ మీద కొనిచ్చిన బఠానీ ముక్క
కరాచీ బేకరీలో తీసుకొన్న బన్ను ముక్క
మల్టిక్యుజిన్ రెస్టారెంట్లో చీఫ్ షెఫ్ వండి
వార్చి పెట్టిన దానికన్నా టేస్టు గుంటాయి

అసలు.. నీ గురించి చెప్పాలంటే
నీ ఫేసు వైజాగ్ స్టీలు ప్లేటు
నీ జడ గుంటూరు పొగాకు కాడ
నీ కళ్ళు తుపాకీ గుళ్ళు
నీ ముక్కు రామ చిలక
నీ చెక్కిళ్ళు సిమ్లా యాపిళ్ళు
నీ పెదవులు నారింజలు
ఇవన్నీ ఎందుకు నువ్వు నవ్వితే
ఉల్లిపాయలు రాలతాయి

ఇంతందంగా ఉండే నువ్వు
అలా ప్లైట్ ఎక్కి వెళ్లావు
నా ఫేట్ మారిపోయింది
డేట్స్ మారుతుంది కాని
నీతో డేటింగ్ లేక డైటింగ్
చేసిన కోడిలా అయిపోయాను
నువ్వు మళ్ళీ ఎప్పుడొస్తావో

కొత్త క్యాలండర్

గోడకున్న కాలెండర్ బొమ్మ
మరోసారి కొత్త బట్టలేసుకుంది
ఇంకా పొగచూరలేదేమో
నవ్వు తెల్లగా కన్పిస్తుంది
అమాయకమైన నవ్వుకి
ఇంకా మాయ అంటలేదు
ఎర్రటి బొట్టు చారికలు
ఇంకా పరుచుకోలేదు
ప్రశాంతంగా నవ్వుతోంది
ఇంకా వంటి పై పిన్నీసు
గాయాలు కాలేదు
వంద ఆశలు కళ్ళలో
కన్పిస్తున్నాయి.
ఆశలు నిలబడతాయా ?
నవ్వులు వికసిస్తాయా ?
కాలమా ! మౌనమే కదా
నీ సమాధానం

ప్రేమ

ఖరీదైన నియాన్ లైట్ల వెలుగులో
నల్లకుక్క ను పెగ్గులో పోసుకొని
ఉమర్ ఖయ్యాం పొయట్రీ
పాడేస్తే ప్రేమ తెలియదు
ఆరిపోతున్న దీప స్తంభం కింద
వీధి కుక్క పక్కనకూర్చొని
బ్రాండ్ తెలియని మందంతా తాగేసిన
దేవదాసును అనుభవించి చూడు
కనీసం ప్రేమలో ఓటమైనా తెలుస్తుంది

సముద్రం తాగేసిన తీరం

ఈ రోజు నా సిరల్లో 
శిరసులు తెగిపడ్డ
శరీరాలు స్రవించే 
రక్తం పరుగులెడుతుంది
నా ధమనుల్లో
దమనకాండకు గురైన
దరిద్ర నారాయణుల
రుధిర ధారలు ప్రవహిస్తున్నాయి.
రెండిటిని కలిపి భరించే గుండె కావాలి.
ఆ మండే గుండెలు
చల్లారేందుకు ఘోష లేని
సముద్రాలు కావాలి
నాకో నిశ్శబ్దం కావాలి,
నా గుండెల్లో మ్రోగే
లబ్ డబ్ ల డప్పుల గీతం
ప్రపంచమంతా ప్రవహించి ,
ప్రతి గుండె తో జత కూడి
మరో సముద్రాన్ని సృష్టించాలి
నాకో తీరం కావాలి.
సముద్రాన్ని దశదిశలా
విస్తరించే తీరం కావాలి
ఇసుక రేణువుల్లో
తడినింపుకోగల దాహంతో
కూడిన తీరం కావాలి.
తీరం దాహం తీర్చి
సముద్రాలు ఇంకి పోవాలి
ఆ దాహంతీరిన తీరంలో నేను సేదతీరాలి

ఆప్యాయతారాగం

నీ కళ్ళపై ద్వేషపురంగు పులుముకొని 
ప్రేమను చూడలేకపోయావు.. 
తెలుగు తల్లి ఓ పతితన్నావు.. 
నా తల్లి స్తన్యంలో కూడా విషం వుందన్నావు ..
.దోచుకెళ్లారని దోపిడి దొంగలుగా ముద్రేశావు
దోచుకోవాలనుకుంది నీ మనసే సోదరా
నీ ఆస్తులు కాదు, .
.ఇలా . కలహించుకొని ... ఎవరు బావుకుంది ఏమిటి మిత్రమా..
నువ్వాదరిని నేనీదరిని వుంటే కలిపిన కృష్ణమ్మ సాక్షిగా
నీళ్ళను నిప్పుల కుంపటిగా రగిలించుకుని చేసేదేముంది..
నగరంతో పెనవేసుకున్న బంధాలను పుటుకున్న తెంచేసుకోమంటే ఎలా
..భిన్న సంస్కృతుల నగరాన నన్నువిభిన్నంగా చూడటమెందుకో….
చేతిలో పొట్ట పట్టుకున్ననాపై కాలితో తన్ని తరమడమెందుకో...
నేను నీలాగే సాటి మనిషిని...నేనూ నీలాగే తెలుగు వాణ్ణి అన్నింటికన్నా నేను నీలాగే భారతీయుణ్ణి..
బహుశా , నీకు తెలియదేమో కానీ మనిద్దరం ఏకోదరులమే
దరువులు వేరేమో కాని, ధ్వని ఒకటే,
పౌన:పున్యాలువేరేమో కానీ, పాడే పాట ఒకటే
తరంగ ధైర్ఘ్యాలు వేరైనా , అంతరంగాలు ఒకటే
ఇప్పుడు చెబుతున్నాను శ్రద్ధగా విను మిత్రమా..
నీ విజయంలో నేను జయం చూసుకుంటాను..
నా విజయంలో నిన్నూ పాలుపంచుకోనిస్తాను..
భావోద్వేగాలెందుకు గాని మనల్ని కలిపే భాష సాక్షిగా
నీకు తోడు నీడై నేను స్నేహ హస్తం అందిస్తూనే వుంటాను..
రా కలసి నడుద్దాం సరిహద్దులు విడదీయలేని మానవతా వనంలోకి
రా కలసి మెలసి జీవిద్దాం అరమరికలు లేని ఆప్యాయతా తీరంలోకి

స్వాతంత్ర్యం

నీకు ఏడాదికి రెండు సార్లు రక్తం మూడు రంగుల్లోకి మారి 
దేశభక్తి నరనరాల్లో ప్రవహించి , ఎగిరే జెండాకు
సెల్యూట్ కొడతావేమో 
ఎర్రబుగ్గ తెల్లకారు, పచ్చటి పొలాలను తొక్కుకుంటూ
వెళ్తున్న మువ్వన్నెల దృశ్యం , నాకు మాత్రం
ప్రతిక్షణం గుర్తు వస్తూనే ఉంటుంది
“జనగణమన” అని నువ్వు గళమెత్తి పాడుతుంటావు
జనగణనకు తప్ప మరే ఘనత కి నోచుకోని, జనాలున్నది
ఈ గణతంత్రపు రాజ్యం అనే నిజం నాకు రోజూ గుర్తోస్తూనే ఉంటుంది
“వందేమాతరం, వందేమాతరం” అని నువ్వు నినదిస్తుంటావు
రోజంతా కూలీ చేసినా వంద కు కూడా నోచుకోక
తరతరాలుగా బతుకీడిస్తున్న పీడితజాతులే నాకు కన్పిస్తుంటారు
స్వాతంత్ర్యం వచ్చింది అని నువ్వు సంబరాలు చేసుకుంటున్నావు
సైమన్ గోబ్యాక్ అని నినదించినప్పుడు ఎక్కుపెట్టిన తుపాకీ
నుండి సరికొత్త తూటా మొన్ననే ముదిగొండలో ముగ్గురు మీదుగా
దూసుకెళ్ళిందే నాకు గుర్తొస్తుంది.
ఆంగ్లేయులు వెళ్ళిపోయారని నువ్వు ఆనందంతో చిందులేస్తున్నావు
బహుళజాతి కంపెనీ లాభాల కోసం తగలబడుతున్న ధర్మల్ బూడిద
కింద సమాధవుతున్న కాకరపల్లెలే నాకు గుర్తొస్తున్నాయి
స్వపరిపాలన అని నువ్వు పులకరించి పరవశిస్తున్నావు
పాలకుల నిర్ణయాలతో సామ్రాజ్యవాదుల సరి కొత్త సామ్రాజ్యాలు
సెజ్ ల పేరుతో వెలుస్త్తున్న వైనాలే నాకు గుర్తొస్తున్నాయి
బహుశా
ఈ స్వాతంత్ర్యం, స్వపరిపాలన, అన్నీ నీకే సొంతమేమో
నాకు మాత్రం ఏమీ రాలేదు,
అయినా నీతో పాటు నేను కూడా సెల్యూట్ చేస్తూనే ఉంటాను
నువ్వు బాగుండాలని, నా దేశం బాగుండాలని,

నువ్వు-నేను

నేను అద్దం నీ ముందు పెడతాను
పెదవులతో నువ్వు గాలి ఊదుతావు
నేనేమో నీ పేరు రాస్తాను 
మరుక్షణం చెదిరిపోతుంది
అద్దం , గాలి శాశ్వతం
పెదవులు , పేరు కావు
అది తెలిసి నువ్వు తారాజువ్వలా నవ్వుతావు
అది ఏ క్షణంలో నేల జారుతుందో అని నేను చూస్తాను
నువ్వు నేను శాశ్వతం కాదు
నేల, కాలం శాశ్వతం