పైకి..పైపైకి

ఎక్కడో రంగురంగుల ఇంద్ర ధనస్సు
మీదుగా నా కళ్ళు నీ కోసం
అన్వేషిస్తున్నాయి
ఆ ఏడు రంగుల కన్నా
ఎత్తులో నీలా నీలాల ఆకాశం
నీ ఎదురుగా అంతెత్తు ఎగిరి వచ్చిన నేను
నిజం నా కల నిజమయ్యింది
పద ఇంకా  ఇంకా ఎత్తుకు వెళదాం
అక్కడ
ఏదో ఒకరోజు నేను నక్షత్రాన్ని నీకిస్తాను
ఈ మేఘమాలలకు అందనెత్తు ఎత్తులో
అక్కడ ఎలాంటి ఆకర్షణలు ఉండవు
నువ్వు నేను శూన్యం తప్ప
అందుకే అక్కడ నా ప్రేమను
నిజాయితీగా నీకందిస్తాను
ఇంకా పైకి వెళ్దామా ప్రియా
అక్కడ మనతో
కృష్ణబిలాలు మాత్రమే ప్రియా
అవి,దేన్నైనా తనలో కలిపేసుకుంటాయట
నీ ప్రేమ కూడా అంతే
శూన్యాన్ని కూడా నువ్వు ప్రేమించగలవు కదా
ఇంకా పైకి వెళ్దామా ప్రియా
శూన్యాన్ని, దాన్ని కరిగించగల బిలాల్ని
దాటుకుంటూ, ఇంకా ...ఇంకా...ఇంకా
అలా అన్నిటిని దాటుకుంటూ
నువ్వు నేను తప్ప శూన్యం, ప్రపూర్ణం
అసలు సృష్టిలో నిర్వచనాలకందే
ఎలాంటి మూలకాలు లేని
ఒకానొక స్థితిలోకి

సమాధిచందాలు

ఏయ్ శరభ శరభ
నీకో శవం నాకో శవం
పంచుకుందాం శవాల్ని
అని అనుకున్నాం కదా
లెక్కల్లో తేడా తీసుకొస్తావా
ఖబడ్డార్ ! కొడకా
నా శవాన్ని లాక్కుపోతావా
ఏం నీ శవాలు నీకులేవా
సరే ! గొడవెందుకు
రా ! శవాల మీద పేలాలేరుకుందాం
చిల్లర పంచుకుందాం
ఎవరు చచ్చినా మనకేంటి
మనం మన ఓట్ల పండుగ చేసుకుందాం
దానికి ఈ శవాలను
చందాలడుగుదాం
చాలినన్ని శవాలు లేకుంటే
మనమే సజీవ సమాధి చేసేద్దాం
సమాధులకు పసుపు రంగో
మూడు రంగులో
కాషాయ రంగో
ఏదో ఒక రంగేద్దాం
అన్నట్టు బాబూ !
అయ్యా !  మానవత్వానికి
సమాధులు కట్టాలి
మీ ఓట్ల చందాలివ్వండి
రాబందులు అంతరించాయని
ఎవరన్నారు మీతో, అవి
రాజకీయపు చొక్కావేసుకొని
మాలాంటి పెద్దమనుషుల రూపంలో
తిరుగుతునే ఉన్నాయి కదా
దోపిడీలు చెయ్యటానికి
ధగ్గులో, పాండాలో కావాలా !
మాలాంటి నాయక శిఖామణులు లేరా
ప్రజలారా ! భయపడకండి
మేమేమి మిమ్మల్ని చంపం
మాకు మీ ప్రాణాలు వద్దులే
రక్తమాంసాలు చాలు
మీరేసే ఓట్లు చాలు
ఒట్టు ! తర్వాత మీ జోలికి
అస్సలు రాము,
మళ్ళీ ఓటు అవసరం వచ్చేదాకా
అప్పుడు కావాలంటే మళ్ళీ
సమాధులు కడతాం
మీరు చందాలివ్వండి చాలు
అయినా మీరందరూ బ్రతికున్న శవాలే కదా
మీకు సమాధులు మేము కట్టాలి కదా
రండి రండి చందాలివ్వండి
చందాలిచ్చి చచ్చిపొండి

ప్రకృతిపురుషుడు

సుస్వర,రాగ  తాళాలను సమ్మిళితం చేస్తూ
ఎంత అందమైన పాట పాడుతోందో చూడు ఈ వర్షం
అచ్చు మన ఇరువురిని కలిపి ఒకే
యుగళగీతంలా చేసిన గుండె లయలా

భూమ్యాకాశాలను వాన దారాలతో
కలిపి కుట్టేస్తూ ఎంత అందమైన
దుస్తులు నేస్తుందో చూడు ప్రకృతి
అచ్చు మన ఇద్దరిని వలపు దారాలతో
కలిపి కుట్టిన మనసు దుస్తులమెరుపులా

వంగపువ్వు మొదలు బంతి పువ్వు తుదలు
ఏడుపూల రంగులని  కలిపి ప్రకృతి
కట్టిన కొత్త హరివిల్లు చూడు
అచ్చు మన ఇద్దరం జీవితాంతం
కలిసి నడిచే ఏడుజన్మల పొడవైన ఇంద్ర చాపంలా

సమస్త ప్రకృతి మన మధ్య సాంగత్యాన్నే చూస్తుంది
మన మధ్య ఇంకా దూరాన్ని హర్షించలేనంటుంది
నీలో నేను , నాలో నువ్వు
ప్రకృతి లో  పురుషుడిలా లీనమవుదాం
మరో సరికొత్త ప్రపంచాన్నే  సృష్టిద్దాం

రుద్రభూమి

ప్రజలు ప్రకృతి ని నాశనం చేశారని
కన్నెర్ర  చేశావా పరమేశా
మూడో కన్ను తెరిచావా
అగ్నికీలల బదులుగా
వర్షకీలలు గా కురిశావా
అగ్నికీలలై అశరీరలైతే
నీ విలయాన్ని
గమనించలేమని
ఇంత పని చేశావా
ప్రళయ రుద్రా
చల్లబడిందా మూడో కన్ను
తప్పెవరు చేశారయ్యా
శిక్షెవరికయ్యా
భోళా శంకరయ్యా
బూడిదిచ్చేవాడివని తెలుసు కాని
బ్రతుకే నీటి బుగ్గిపాలు చేశావు కదయ్యా
శివయ్యా
కళేబరాలు మోస్తావని తెలుసు
కాని ఇన్ని కళేబరాలు అనుకోలేదయ్యా
పరమశివయ్యా
చితాభస్మం పూసుకుంటావని తెలుసు
కాని తల్లుల కుంకుమ పూసుకుంటావనుకోలేదయ్యా
జంగమయ్యా
స్మశానం లో తిరుగుతావని తెలుసు
కాని దేశాన్నే స్మశానం చేస్తావనుకోలేదయ్యా
రుద్రయ్యా
హాలాహాలం తాగుతావని తెలుసు
ఇంతమందిని జలంలో ముంచుతావనుకోలేదయ్యా
నీలకంఠయ్యా
అందరికీ దిక్కే నువ్వు కదయ్యా
ఇప్పుడు దిక్కొక్కరిని చేశావు కదయ్యా
దిగంబరయ్యా

అమ్మా ! తల్లి గంగమ్మా
తరతరాలుగా నువ్వే
కదమ్మా మా భరత జాతిమాతవి
నీ బిడ్డలనే నువ్వు బలికోరావా అమ్మా
అవునులే అమ్మా ! 
కన్న బిడ్డలను స్వయంగా చంపటం
నీకు భారతకాలం నుండి అలవాటేగా 
ఇప్పుడు అడ్డు చెప్పే శంతనవులు కూడా లేరు
బ్రతికి బట్టకట్టే భీష్ములు లేరు, 
ఉన్నదంతా  మాములు మనుషులే

అమ్మా పార్వతి మాతా
అమ్మలగన్న అమ్మవి
ముగ్గురమ్మల మూలపుటమ్మవి
అంటే నీకు ప్రేమ మూడింతలు ఉండాలి కదమ్మా
ఎందుకమ్మా, మామీద కక్ష
పుణ్యమే చేశామో, పాపమే చేశామో
నిన్ను చూసినంతనే పాపాలు తొలుగుతాయంటారే
నువ్వేంటమ్మా ప్రాణాలు తొలిగించావు
మట్టి బొమ్మ కు ప్రాణం పోతేనే తట్టుకోలేకపోయావే
ఇప్పుడు ఇంతమందిని మట్టికింద వేసి చంపావు కదమ్మా

ఇప్పుడెవరికి చెప్పుకోవాలి కష్టం
అమ్మా, నాన్న లే చిదిమేస్తే  ప్రాణం

వర్షంసాక్షిగా

వర్షం కురుస్తూనే ఉంది, నా శరీరాన్ని తడుపుతూ,
నన్ను కప్పుతూ నువ్విచ్చిన  వెచ్చటి కౌగిళ్ళ
గొడుగును దాటుకుంటూ,
ఆ చినుకులు కురుస్తూనే ఉన్నాయి,
నన్ను నిలువెల్లా తడిపేస్తూ.

అందుకే నేను నీ తో మాట్లాడాలి
నువ్విచ్చిన కౌగిలి సరిపోలేదని చెప్పాలి
నువ్వేమో అటుతిరిగి కూర్చున్నావు
నా మీద అలకతో
అందుకే నేను తడిచి వణుకుతున్నా
అయినా ఆ వర్షపు నీటి ముళ్ళు చేస్తున్న
గాయాలు నాకు నీ పై ప్రేమను తగ్గించలేవు కదా

ఈ క్షణమో, మరో క్షణమో నీవిటువైపు
తిరగగానే అవన్నీ నీ వెచ్చటి
శ్వాస కే అవిరవుతాయి కదా
ఇంకా వర్షం కురుస్తూనే ఉంది
నీమీదే నిలిపిన నా దృష్టి
వర్షానికి మసగ్గా మారుతుంది

అయినా ఈ వర్షం  మీద నాకెలాంటి
కోపం లేదు ప్రియా,
ఎందుకంటే నాకు తెలుసు
ఇది జారిపోయే మేఘమని
వర్షమే అన్ని కాలాల్లో ఉండదని

అయినా ఇంకా వర్షం కురుస్తూనే ఉంది
నా దేహాన్ని చిద్రం చేస్తూ
నాకు తెలుసు నువ్వు ఏ క్షణమైనా
నా వైపు తిరుగుతావని
చూసిన మరుక్షణం నీ వెచ్చటి
కౌగిలి తో ఈ వర్ష మేఘం మొత్తాన్ని
ఆవిరి చేసేస్తావని

ఈ వర్షం సాక్షిగా
నీవు నా వైపు తిరిగేవరకు
నేను వేచిఉంటాను ప్రియా

ఆ ఇల్లు

అందరి చూపు ఆ ఇంటి పైనే
రాగి చెట్టు, వేప చెట్టు
కలిసి ఉంటున్నాయక్కడ
రెండు కొమ్మలు ఎక్కడనుండో
ఎగిరివచ్చి, ఒకదానికొకటి
అంటు కట్టి పెరుగుతున్నాయి మరి
రోజు గుడి కెళ్తూ ఒక్క సారైనా
తొంగి చూసే రామశాస్త్రి
చర్చికెళ్తూ ఓరగా తెలిచిన తలుపు
చూస్తూ వెళ్ళే ఇమ్మానియేలు
మహిళామండలి మీటింగ్ కెళ్తూ
కళ్ళింత చేసుకొని చూసే శారదమ్మ
ఆఫీసు కెళ్తూ ఖచ్చితంగా అక్కడే
స్కూటర్ ఆగిపోయే జగన్నాధం
కాలేజ్ కెళ్తూ అక్కడికెళ్ళాక
బుక్స్ గుర్తువచ్చే సుధీర్
కూరగాయలకు వెళ్తూ, చెంగు చాటుగా
చూసే పక్కింటి మహేశ్వరి
కరుడు గట్టిన కమ్యూనిష్ట్ రంగారావు
పురుషుల మీద గర్జించే ఫెమినిస్ట్ అరుణక్క
ఒక్కరేమిటి
అందరికీ అదో వింతే
అక్కడ వేప చెట్టు, రాగి చెట్టు
కలిసే ఉంటున్నాయి
లేచిపోయెచ్చిన
కుంటి కాలేషా, అందాల కల్పవల్లి
కలిసి కాపురముండే ఇల్లు
అందరికీ కావాలి అ ఇంటి సంగతి
"అవును ! కల్పవల్లి ఉద్యోగం కూడా
చేస్తుందంట కదా , పక్కింటి
పిన్ని గారు చెప్పారు"
అయినా మనకెందుకులే!
"అసలు కాలేషాలో ఏమి చూసి వచ్చిందో
ఈ మహాతల్లి"
"అయన కాల్లు లేవు కదా !
ఇంట్లో నుండి బయటకే రాడు"
" ఈమె డబ్బులు బాగానే సంపాదిస్తుంది !
ఉద్యోగమే చేస్తుందో, ఇంకేమైనా చేస్తుందో
అయినా మనకెందుకులే
లేచిపోయొచ్చిన వాళ్ల గురించి"
"అయినా సంసారులుండే ఏరియా లో
ఇట్టాంటిదెప్పుడూ చూడలేదమ్మా"
"అయినా మగాడు బయటకెళ్ళకుండా
ఈమె బజారున పడి ఉద్యోగం చెయ్యటమేంటో"
"ఈమె చేసేది ఉద్యోగం కాదు
మొన్న ఒక రోజు కార్లో కూడా వచ్చింది"
ఇన్ని పెద్ద పెద్ద నిజాల మధ్య
ఆ ఇల్లు వాకిలి చిన్నదే అయినా
అప్పుడప్పుడు తొంగి చూస్తే
ఏమి కనపడుతుంది
ఆ జీవితాల్లోకి కొద్దిగా వంగి చూడండి కన్పిస్తుంది
ఎన్ని నీళ్ళున్నాయో ఆ కంటి బావిలో
అయినా మనకెందుకులే
తాగొచ్చి కొట్టే మొగుడు అయినా
వాడే బయటకెళ్ళి డబ్బులు తేవాలి

వృద్దవిద్యార్దులు

విద్యార్ధికి వృద్దాప్యం సోకింది.
పండుటాకులవుతున్నాయి
పసి శరీరాలు. 

 గ్లోబల్ స్కూలింగ్ సోకి
వసంతం లేని విద్య
శిశిరమై
మోడువారుతుంది.

వీపున కన్న వారి
కలల సంచి
బరువు మొయ్యలేక
నడుములు కుంగుతున్నాయి.

ఉందో , లేదో తెలియని
భవిష్యత్తు వెలుగుల కోసమని
చీకటి కొట్ల ,పాఠ వధ్యశాలలో
వర్తమానాన్ని బలిచేస్తున్న చిన్నారులు
బాలకార్మికుల ఉత్పత్తిశాలలవుతున్న
విద్యాలయాలు.

పచ్చటి బాల్యాన్ని
టీచరామార్కులకు
తాకట్టు పెట్టి
రేపటి వృద్దాప్యాన్ని
ఈ రోజే కొని తెచ్చుకుంటున్న
విద్యార్ధుల , యధార్ధ, వ్యధార్ధ
దృశ్యాలు.

ఆత్మనూన్యతను తప్ప
ఆత్మగౌరవాన్ని పెంచలేని
ఈ తరం చదువుల చూసి
తల్లడిల్లుతున్న చదువుల తల్లులు.

మొక్కతోనే కాయలు
కాయించాలనే అలవి కాని
ఆశల కాండాన్ని మోస్తూ
ఒరుగుతున్న కన్న వృక్షాలు.
ఎవరి కోసమీ చదువులు
ఎందుకోసమీ ఎండమావులు

ఆలోచించకు

నేస్తం మనిషి గురించి ఆలోచించకు
ఎప్పటికీ అర్దంకాదు మనిషి నైజం
ఎప్పుడూ ఎదో ఒక ముసుగు
వేసుకోక తప్పని వైనం
తన సొంత ముఖాన్ని సమాజానికి
చూపించలేని దైన్యం
అసలు తను చూసిన
గుర్తు పట్టని ఖర్మం
బ్రతకటానికి ఒక వేషం
బ్రతికించటానికి మరో వేషం
ఎప్పుడో ఎవరో కప్పారు
నీ పై కప్పు
నీ ముఖాన్ని చూసే ధైర్యం లేక.
బహుశా ఇదే సమాజమేనేమో.
నీ చేతులు నువ్వు కట్టేసుకొని
నీ మేకప్పుని, పైకప్పుని
తొలగించుకోలేని నీ నిస్సహాయం
నీ చేతులు కట్టేసిన అను బంధాల
తాళ్ళని చూస్తూ  కన్నీరు
కార్చకు , నీ కంటికేసుకున్న
చీకటి కాటుక కరుగుతుంది
ముఖానికి వేసుకున్న
రంగు రంగుల మేకప్పు
పాడవుతుంది
పూర్తిగా  ముసుగు వేసుకో
ఎ.సి గాలికో ఫ్యాను గాలికో
అలవాటు పడ్డ ముఖానికి
అస్సలు అలవాటు లేని
చల్లగాలి తగులుతుంది
అందుకే ఎప్పుడూ
నిన్ను నువ్వు కూడా
చూడాలని ప్రయత్నించకు,
చూస్తే భయపడతావు
భయంతో సమాజాన్ని భయపెడతావు
మనది అసలే భయం లేని సమాజం
దాన్ని అది అద్దంలో చూసుకుంటే తప్ప
భయపడదు, అందుకే దాన్ని చూపద్దు
నువ్వు చూడొద్దు.
తియ్యకు ముసుగు, ఆలోచించకు
మనిషి గురించి

మృత్యుబేహారి

మా ఊరి రైతన్న
తొలకరి చూసి
ఆనందంతో రంకేశాడు
వాన పడుద్దని
పంట పండుద్దని
పాపం పిచ్చోడు
పంటకి విత్తులు
కావాలని మరిచాడు
ఏమి చేస్తావు రైతన్నా
నీకు కొత్తేమి కాదుకదా
ప్రతిఏడు జరిగే తంతే కదా
మరిచిపో, ఎప్పటిలాగే
సాగిపో, నీ సాగు నీదే
నీ చావు నీదే
నీ పాట్లు నీవే
నీ అగచాట్లు నీవే
నీ పంట మాత్రం నాకివ్వు
నా ఓట్ల పంట కు కొత్త ఎరువు కనిపెట్టాను
అందరికి ఆహార భద్రత అని
ఆ అందరిలో నువ్వు లేవు
అందుకే నీ పంట కావాలి, నా  ఓట్ల పంట కి
ఎరువుగా,
నీ పంట కు ఎరువు సంగతి నన్నడగకు
ఊర్లో షావుకారనడుగు వడ్డీకి అరువు ఇస్తాడు
కరువు రాదనే నమ్మకంతో ,
అలిసి సొలసి సొమ్మసిల్లి పోయే దాకా
పోరాడు, నువ్వు పోయాక
ఊర్లో సంతాప సభ పెడతాను,
ఆ సంతలో నీ చావు తో
మళ్ళీ ఓట్ల బేరం చేసుకోవచ్చు
నీ చావు సానుభూతి, నాకు
గుళ్ళో విభూతి, అందరికీ
తలా కాస్త పంచుతా, 
తిలా పుణ్యం తలా పిడికెడు
ఓట్ల పుణ్యం కావాలి కదా
పిచ్చోడా !
నీ చావైనా, బ్రతుకైనా,
పంటైనా, పాడైనా
కరువు అయినా, అరువు అయినా
ఏదైనా నాకు వ్యాపారమేరా
నేనెప్పుడూ మృత్యుబేహారినే
నువ్వెప్పుడూ అమాయకపు రైతువే
 

బక్కోడు నవ్వాడు

బక్కోడు నవాడు
ఎందుకో తెలియదు బక్కోడు నవ్వాడు
పెద్దగా నవ్వాడు కష్టపడి పెంచిన పైరు తాలు గింజలు రాల్చిందనా
రాలిన నాలుగ్గింజలు అమ్మితే కాటా ఖర్చులు కూడా రావనా
చదివించిన కొడుకు, ఉద్యోగంలేక తిరుగుతున్నాడనా
పెళ్ళిచేసి పంపిన కూతురికి అదనపు కట్నం ఇయ్యాలనా
తీసుకున్న పంట లోను కోసం బాంకోల్లు అడుగుతున్నారనా
తాకట్టు పెట్టిన తాళిబొట్టు లేక ఇంటిది పేరంటానికి పోలేదనా
పట్నం లో కూలికి పోయిన బామ్మర్ది కొత్త బండి మీద ఇంటికొచ్చాడనా
మనకు అర్దం కాకపోయినా నవ్వుతూనే ఉన్నాడు,
జేబులో ఉన్న రూపాయి మీద జాగ్రత్తగా చెయ్యివేసి
అప్పుడర్దమయ్యింది,
తనకు లాగే రూపాయి కూడా బక్కచిక్కిందని
తనకు లాగే రోజూ బక్కచిక్కే మరో నేస్తం దొరికిందని

కన్నీటి సముద్రం

నా కళ్ళలో 
కన్నీటి మేఘాలు కన్పిస్తున్నాయి.
నా హృదయం
అందులో తడిసిముద్దవుతుంది.
నా కళ్ళముందు
మనం గడిపిన సమయం
క్షణాల ముల్లై  తిరుగుతూ ఉంది.
కాని, మన దారులు
ఎందుకు విడిపోతున్నాయో
అర్దం కానే కాదు
నీ ఒడిలో పడుకొని
కాంతి పొందిన  నా కళ్ళు
ఇప్పుడు
ఆ వెలుగు రేఖల్లో నిన్నే వెతుకుతున్నాయి.
మనం కలిసి నడుస్తూ,
పూలు పూయించిన దారులన్నీ,
నన్ను  నువ్వెక్కడా అని ప్రశ్నిస్తూనే ఉన్నాయి.
మన ప్రేమ మొక్క
మనకు తెలియకుండానే
మన మధ్య మొగ్గ తొడిగింది,
అది పువ్వు అని సంబరంగా
అనుకొనే వేళ ,
పువ్వును కోసేసి వెళ్ళిపోయావు
నేను నీ అడుగు జాడలు వెతుక్కుంటూ
బయల్దేరాను, మధ్యలో దారి తప్పాను
నా కన్నీటి వానలో నీ అడుగు జాడలు చెదిరిపోయాయి
నేను ఎదురుచూసింది పువ్వులకోసమే కాని
ఈ కన్నీటి కోసం కాదే
నేను అడిగింది రంగుల ఇంద్ర ధనస్సులే కాని
ఈ నల్లటి  కన్నీటి మబ్బులు కాదే
ప్రేమ తుఫాను లాంటిదే
తీరాన్ని , సముద్రాన్ని ఒక్కటి చేసినట్లే చేసి
తీరాన్ని కసిగా లాగేసుకుంటుంది.
నువ్వు లేక తీరం లేని నేను
 కన్నీటి సముద్రాన్నయ్యాను

జన సముద్రం

గట్టిగా చిలకండి జన సముద్రాన్ని
అవినీతి పర్వతం, అధికార సర్పం
మీదగ్గరే ఉన్నాయిగా,  అమృతం రాకపోయినా
మృతజీవులు పైకి తేలుతారు,
ఇరు వైపులా ఉంది రాక్షసులేగా,
ఈ మృత శవాల ఆయుష్షు తాగండి
బ్రతికున్నంత కాలం అధికార సర్పం
చెయ్యి జారదు,
లక్ష్మీ దేవి నేరుగా రాకపోయినా
ఇనుప ఖనిజాలు పైకి వస్తాయి,
కామధేనువు రాదని చింతపడకండీ
బొగ్గు గనులున్నాయి చూడండి
కల్పవృక్షాల్లాంటి ఐపిల్ లున్నాయి
పాపం నీలకంఠుడి గొంతు మండుంతుంది
హాలహాలం అనుకొని,  అల్కాహలం
త్రాగేశాడు మరి, మరి  కొంచెం
పొయ్యండి లయకారుడైనా
మత్తుగా పడుకునుంటాడు
బెల్టుషాపు శిఖరం మీద
విష్ణువు గురించి అసలు ఆలోచనే వద్దు
మన్ను తిన్న ఆదిశేషు మీద, ఆదమరచి
పడుకున్నాడు, 
స్థితి. లయలు లేవు
సృష్టి కర్తలు మీరే
విజృంభించి చిలకండి
ఎన్ని మృతశవాలు పైకి తేలితే
అంత ఆయుష్షు

అడివి

పచ్చటి అడవి
ఎర్రబారింది
ఖాకీ కవాతుతొనో
ఆలివ్ గ్రీన్ తుపాకితొనో
కారణం ఏదైనా
నిత్యం రణమే
అదవి లో బడబాగ్ని
రగులుతోంది
గిరి పుత్రుల పేర ఫొరాటానిదో
పారి శ్రామికవేత్తల ఆరాటానిదో
ఎవరిదైనా
అరణ్యరావణ కాష్టమే
హక్కుల చట్టాలు చేసి వారే
అవి చట్టుబండలు చేసేది వారే
గ్రామ సభలు పెట్టేది వీరే
ఆటవిక న్యాయం చెప్పేది వీరే
వారిద్దరి మధ్య ప్రతి రోజు 'వారే'
ఈ యుద్దం లో ఓడేది ప్రజల హక్కులే
గెలిచేది శవాల గుట్టలే

శవం నవ్వుతోంది

శవం ఇప్పుడో వార్త
వీధంతా మీడియా మైకులు
కాల్చేందుకు కట్టెలె లేవు.
చానెల్స్ లో మేధావుల చర్చా గోష్టి
పాడె కట్టటానికి పురికొస లేదు.
శ్మశానం లో కూడా ప్రత్యక్ష ప్రసారం
కాటి కాపరి కి ఇవ్వటానికి చిల్లర లేదు.
అకలి చావే కాని ఆఖరి చావు కాదు కదా,
అయినా ఎందుకీ హడావుడి
ఇదేమైనా కొత్త వింతా ?
మా బస్తిలో పాత కథే కదా !
పాపంపేపరోళ్ళు చితిమంటల వేడి లోనే

వార్తలు కాచుకుంటున్నారు
వాళ్ళు మాత్రం ఏమి చెస్తారు
ఆకలి ఎవరికైనా ఒకటే కదా
అవును, అన్నంతో పాటు
వార్తలూ తింటున్నరు

ప్రతి పూటా తాజా కూర, తాజా వార్త
మా బస్తీ లో మాత్రం ఎప్పుడు చద్ది కూరలే
వార్తలు లేవు,
ఇప్పుడు నవ్వుతోంది శవం
వార్తే మా బస్తీ కొచ్చినందుకు

వర్షపూలమాల

వర్షపూల మాలతో
నీకు స్వాగతం చెప్తున్నా ప్రియా
నువ్వు నాకు నాకన్నా దగ్గరగా రా
 ప్రేమ ఎప్పుడూ నాకు సంతోషమే
దాన్ని నీలో చూశాకా నాకు విస్మయమే
నువ్వు నాకు రెక్కలు తొడిగావు
అంబరానికి తీసుకెళ్ళావు, అక్కడ
ప్రతి రాత్రి చుక్కలు చెప్పే ఊసులు
వింటూ రాత్రంతా నీ వెన్నెల తాగుతున్నా
నువ్వు మేఘమై నన్ను తాకినప్పుడు
మెరుపునై నేను  వెలుగుతున్నా
ఒక్కటే చెప్పగలను ప్రియా
నీపై నేను అనురాగ వర్షాన్నై కురుస్తూనే ఉంటా
నా కళ్ళకి  కనురెప్పగా నీ రూపాన్నుంచుకున్నా
అందుకే నాకు లోకంలో పూలన్ని వికసిస్తూనే
కన్పిస్తున్నాయి, ఇంద్ర ధనస్సు కన్నా ఎక్కువ
రంగులద్దుకుంటూ
అసలు నా హృదయంలోనే పూలు
వికసిస్తున్నాయేమో, సృష్టిలో రంగులన్నీ
పులుముకుంటూ ,
నీ నవ్వుల చిరుజల్లులతో
ఆ పూలను తడిపి
ఆవర్షపూల మాలతో
నీకు స్వాగతం చెప్తున్నా ప్రియా

ఋతుగమనం

నా ఈ దారిలో  ఎవరో ఒకరు ఏదో ఒకరోజు నాకెదురువుతారు
నేనెప్పుడూ ఆశగా ఎదురు చూసే నా ప్రియనేస్తం రూపంలో
నీకు తెలుసా, నన్ను ఈ దారిలో ఆనందంగా నడిపించేది ఆ అశేనని
ఈ ప్రయాణంలో ఎన్నో గతి తప్పిన ఋతువులు చూశాను
చిగుళ్ళు తొడగని మావిళ్ళని, పాట పాడని కోయిలని చూశాను
కాని నా ఈ ఒంటరి ఋతువు ఏదో ఒక ఋతువుతో తప్పక కలుస్తుంది
నేను నిలుచొని ఎదురుచూస్తే ఎవ్వరూ రారని నాకు తెలుసు
అందుకే  ఎవరికోసమో తెలియకున్నా నేను యోజనాలు నడుస్తాను
శత సహస్ర యోజానాలైనా ఆనందంగా నడుస్తాను
నాకు నా మనసు మాట ఇచ్చింది,
నా ప్రియనేస్తంతో నన్నుతప్పక కలుపుతానని,
నేను తప్పక నమ్ముతాను నా మనస్సాక్షిని
అందుకే నేను నా నడక ముందుకు సాగిస్తూనే ఉన్నా
కాలిబాటనై
అనుకోకుండా ఏదో అలజడి, బహుశా
ఏదో ఋతు ఆగమన సవ్వడేమో, ఒక్కసారి
ఆ అగమనమైతే నిష్క్రమణం ఉండదు కదా
ఎందుకంటే నేను ఆ ఋతు గమనంతో పాటు
పవనమై సాగుతూనే ఉంటాను,
నాకు గాలి అయినా, బాట అయినా ఒకటే ,
ముందుకు సాగటమే కదా నాకు తెలిసింది

ఒక్క క్షణం

నీ కళ్లలో నేను మెదలే క్షణం
నీ కౌగిలిలో నేను కదిలే క్షణం
నీ ఒడిలో నేను ఒదిగే క్షణం..............
ఆ ఒక్క క్షణం, ............
ఆ ఒక్క క్షణం ............. లో
నా కళ్లలో కన్పించే కాంతి చాలు ....
నాకు జీవితాంతం వెలుగునింపటానికి
నీ కళ్లలో కన్పించే ప్రేమా భావా వర్షం చాలు
నా జీవితాంతం ఆనంద వర్షంలో తడిచి ముద్దవటాని

నేను నీలో

కళ్ళ ముందు నీ రూపం కన్పించటం లేదు
అయినా కళ్లలో నీ లావణ్యం నన్ను మెప్పిస్తూనే ఉంది
నీ మేని స్పర్శ నా చేతికి అందటం లేదు
అయినా నీ శ్వాస నా చెంపకు తాకుతుంది
నీ కాలి అందెలరవళి నా చెవికి సోకటం లేదు
అయినా నీ పాదాల సవ్వడి నా గుండెల్లో వినిపిస్తుంది
నువ్వు పెట్టుకున్న మల్లెల వాసన నా నాసిక కు అందలేదు
అయినా నీ మేని వాసన నా మనసుకు తెలుస్తుంది
నీ వెక్కడున్నావా అని వెతుకుతుంటే తెలిసింది,
అసలు నేను లేనని, నేను నీలో ఉన్నానని

నా ప్రేమ

నీ తలపుల సుప్రభాతాలతో మేల్కొన్నది నా ప్రేమ
నీ అనురాగ వర్షాలతో మొలకెత్తింది నా ప్రేమ
నీ దరహాస చంద్రికలతో ఏరువాకయ్యింది నా ప్రేమ
నీ కుసుమ హస్తాలతో ఎదిగింది నా ప్రేమ
నీ వలపు విరుపులతో పెరిగింది నా ప్రేమ
నీవే కదా నా వసంతాల యామిని
నీవే కదా నా జీవిత అమని

నిశ్శబ్దం

మన ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం,
చెవులు చిల్లులు పడేంత నిశ్శబ్దం,
పూజలు చేసే దేవుడి విగ్రహం చేసేంత నిశ్శబ్దం
మౌనంగా రోదించే కన్నీరు చెక్కిలి పై జారేంత నిశ్శబ్దం
గులాబీ కోసినప్పుడు తల్లి చెట్టు పడే వేదనంత నిశ్శబ్దం
జాలరివాడికి చేపపిల్లను కోల్పోయిన నది చేసే రోదనంత నిశ్శబ్దం
ఏఅలలు లేని నడి సంద్రంలో లంగరేసినంత నిశ్శబ్దం
అంతులేని ఈ నిశ్శబ్దనాదం ఒకరిదొకరికి చేరేదెలా అంటే నిశ్శబ్దమే కదా సమాధానం

మది దాటని భావాలు

కనులు దాటని ఊహలు
పెదవి దాటని పదాలు
మదిని దాటని భావాలు
అన్ని ఒక్కసారి బ్రద్దలై
...దీర్ఘ సుషుప్తావస్తను వదిలి
అవ్యక్త భావల బరువును మోయలేక
ఎన్నొ వత్సరాలు బిగిసిన ప్రేమరాహిత్యపు సంకెళ్ళు
తెంచుకుంటూ, నీవు దూరమైతే ఇక గమ్యమే లేదనే నిజాన్ని
తలచుకుంటూ, మనసంతా నువ్వే ఉన్నావని తనువంతా శక్తి
నింపుకుంటూ నిన్ను చేరాలని తాదాత్మ్యం చెందాలని,
అద్వైత సిద్దిని అనుభవించాలని వడివడిగా అడుగులేస్తున్నాయి
ఒక్క నిమిషం ఆగి చూడవా

మరుపు మర్చిపోయా

నా కన్ను చూడలేనంటోంది, నువ్వు
మిగిల్చి వెళ్ళిన కన్నీటి తడి అరేవరకు.
నా పెదవి మాటాడనంటోంది, నువ్వు
నేర్పించి వెళ్ళిన పాట మౌనం అయ్యేవరకు.
నా కాలు కదలనంటోంది, నువ్వు పరచి
వెళ్ళిన ముళ్ళ బాటను దాటేవరకు.
నా హృదయం పై నువ్వు చేసిన గాయం
ఇంకా నీ జ్ఞాపకాల రక్తాన్నే స్రవిస్తోంది.
నా జీవితం పై నువ్వు వదిలివెళ్ళిన
చీకటి మరక, వెలుగును కాలుస్తూ
ఆ  మసితో చీకటికి మరింత చిక్కటి
నలుపురంగద్దుతూనే ఉంది.
నాకు తెలుసు వీటన్నిటికీ మరుపు
ఒక్కటే చాలు అని, అన్ని నావి నాకు తిరిగొస్తాయని
కాని, నేను నిన్ను మర్చిపోవటాన్ని, మన పరిచయంతోనే
మర్చిపోయానే,

తొలివాన

ఒరేయ్ తొలాన కురిసింది
ఈ పాలి ముగశిరకుముందే ,
ఇగ ముసిలెద్దు గూడా యవసాయానికి
తయారయ్యిద్ది.
మూలున్నములుగర్ర తీసి తలాప చుట్టి
సేను కాడికి పద, నెర్ర్లలు బోయిన నేల
కడుపారా నీళ్ళు తాగి దప్పిక తీరి
పదునుకొచ్చింది,
బండి కట్టు, మన కొట్టం లో ఉన్న
పేడకుప్పను పొలంలో వేసి
తొక్కిద్దాం, రేపే పంటేసినా
ఏపుగ పెరుగుద్ది
అదిగో మళ్ళీ మైలు లేచింది,
రేత్రి వరదగుడేసింది, ఇయ్యాల
కూడా వాన పడుద్ది, మనం యేసిన
ఎరువు జారకుండా గట్లన్నీ గట్టి చేద్దాం.
విత్తనాలకని పెట్టిన జొన్నలు తీసి
చూడు, పై చేలోకి పనికొత్తయి
పిల్లిపెసల సంగతి చూడు,
దక్షిణం చేనుకి, రాజమండ్రి
ఎళ్దాం పొగాకు నారుకి,
మెట్టచేలో ఎప్పుడదేగా
ఈ పాలి పోలేరమ్మ తిరనాల లో
పొంగలి పెట్టిన రోజు వాన చూసే
అనుకున్నారా, ఈ పాలి ఆయమ్మ
దయ మనమీదుందని .. ఆ యమ్మ
చల్లటి చూపుంటే చాలురా , మనకి
పతేడాది పండగేరా,
మనకెందుకురా
ఏ ఎదవ ఏ పార్టీలోకి పోతే
ఎన్నికలప్పుడు ఓటేద్దాం
ఇప్పుడు పంటేద్దాం
జనాలందరికి కూడు పెడదాం

చిరాయు ప్రాప్తిరస్తు

ప్రేమానుబంధాలో, కామానుబంధాలో,
క్షణానుబంధాలో, ధనానుబంధాలో
ఏదో బంధాలు, ఆ బంధాల మధ్య
బందీ అయ్యి బద్దకంగా బ్రతుకీడుస్తూ
భవిష్యత్తు గురించి కలల్లో , ఊహల్లో
తనను తాను ఊరించుకుంటూ
ఉడికించుకుంటూ, ఉపేక్షించుకుంటూ
ఆపేక్షించుకుంటూ,  సంసార కక్ష్య లో
పరిభ్రమిస్తూ, పరిక్రమిస్తూ , పరిశ్రమిస్తూ
విశ్రమిస్తూ , స్కలన జ్వలనాలతో
మరో తరానికి తలుపుతీస్తూ , తరగని మానవ
సంతతిని మరింత పెరగనిస్తూ, సంతతి సంపద కు
పరుగుదీస్తూ, జీవితమంతా వగరస్తూ, అగరస్తూ
గడ్డి కరుస్తూ, బ్రతుకీడుస్తున్న మనిషి జాతికి
చిరాయు ప్రాప్తిరస్తు