రైతురాజు

అతడు వేకువతో మొదలెడతాడు
తన తోడు వేగుచుక్కని వెంట పెట్టుకొని,
ఆకు పచ్చ ఆకాశాన్ని దర్శిస్తాడు
దివాకరుడికి దోవ చూపిస్తాడు.
ఉదయపు వెలుగులో చద్దిమూటై మెరుస్తాడు
మిట్టమధ్యాహ్నం వేళ రేగడి పెరుగై వళ్ళు చల్లబరుస్తాడు
సాయంత్రం వేళ చల్లటి గాలి అయి నవ్వు పూలు పూయిస్తాడు
పొద్దంతా పొద్దు తిరుగుడు పువ్వై తిరుగుతాడు
రాతిరేళ మంచు పువ్వై మనిషికి మంచె కడతాడు
నడిరేయి నక్షత్రం అయి కలలలో తోవ చూపిస్తాడు
రేతిరంతా రేచుక్కై మన చుట్టే తిరుగుతుంటాడు
వాడు సూరీడు కే వెలుగులిస్తాడు
జనాలందరికీ భోజనం పెడతాడు
కష్టాలను భుజానేసుకొని నేలను నమ్ముకొని
సాగుతూనే ఉంటాడు, సాగు చేస్తూనే ఉంటాడు
రాజులకే రాజు, భూతలనికే రాజు, మా రైతురాజు