ఆకాశాన్నై

ప్రియా ! ఉదయపు వెలుగులాంటి నీ కోసం
ఈ రాత్రంతా నా ప్రయాణం అకాశమై సాగనీ,
అదిగో ఆ నక్షత్రం దారి చూపిస్తుంది
నాతో పాటే పయనం సాగిస్తోంది,
నా అలసటను పంచుకుంటూ.
అదుగో అక్కడెక్కడో దూరానా
ఉషాకాంతుల  సవ్వడి
ప్రియా ! నీ నులివెచ్చని కిరణాన్ని
తనివి తీరాఒక్కసారి తాకలనుంది,
ఒక్కసారి నా స్పర్శలో తెలుస్తుంది
నీ రాక కోసం వేచి చూసి చూసి
నేనెంత ఘనీభవించానో.
నేనీ ఉదయరాగాన్ని  చెవులారా
వింటున్నా, ఎన్ని సార్లు విన్నా
విసుగు పుట్టని నీ నడకల సవ్వడి,
దాన్ని తాకుతూ వచ్చే సుగంధ పువ్వుల
పుప్పొడి వాసన....
దాని కోసమే కదా  నేనీ నిశినంతా నాతో మోసేది,
కాని ఎందుకో!  నువ్వు చేరగానే
నా తనువంతా సిగ్గుతో ఎఱబడుతుంది
అది మన ప్రేమ కెంజాయ రంగే కదూ.
నిన్ను చూడక రాత్రంతా ఉబికిన
నా కన్నీళ్ళలో తడిచిన అ గులాబీ చూడు
నీ రాకతో నా కన్నీళ్ళను తిరిగి నాకిచ్చేస్తూ
ఎంత అందంగా నవ్వుతుందో
ఇక ఇప్పుడు విప్పారుతుంది,
అచ్చు నీ ప్రేమ లాగానే.
ప్రియా అసలు మన ప్రేమ
రాత్రి  నా కళ్ళనుండి
జారిన కన్నీళ్ళంత స్వచ్చం
ఎందుకో తెలుసా!
మరో పూటలో నువ్వు, నేను
ఒకరినుండి మరొకరు
విడివడుతామని
ముందే తెలిసినా
ప్రతి నిత్యం
నీ రాక కోసం
నేనెదురు చూస్తూనే ఉంటాను
ఎప్పటికీ నిలిచే ఆకాశమై