మిగిలేబూడిద

నేను చలి కాచుకుంటున్నాను
నా మునపటి కాలాన్నంత
చితుకులుగా పేర్చి
తగలపెడుతున్న నెగడు వేడిలో
నేను చలికాచుకుంటున్నాను
పొగచూరిన ఈ రోజుసాక్షిగా
 నా రేపటినిఆవిరి చేసుకుంటున్నాను
కాల్చే కట్టె నాదే, కాలే కట్టెనాదే
మధ్యలోనే ఈ ఆశానిరాశల తుట్ట
అందుకే ఆశలను తగలబెడుతున్నాను
నిరాశలను ఆవిరి చేస్తున్నాను
నేనిప్పుడు స్వేచ్చాజీవిని
కాలిన కట్టెలు రాల్చిన బూడిదని
నిరాకారుడిని,
అనుబంధాలు లేవు.
కర్బన బంధాలున్నాయి చూడు
నే మిగిల్చివెళ్ళిన బొగ్గులో.
అ బొగ్గుతో నీ చిత్రం గీసుకో
చిత్రంగా నాలాగే ఉంటుంది
నా బ్రతుకులాగే ఉంటుంది
మరోసారి మిగిలిపోయే బొగ్గులా
దానికి ముందు ఉండే నిప్పుతో
మరో వెలుగు పుడుతుంది
వెలుగు కాలాన్నికాల్చుకుంటూ
బూడిదను రాలుస్తుంటుంది