శాశ్వతంగా మర్చిపో

నాకు నీ నవ్వుల కాంతిని దూరం చేసిన
ఈ సాయంత్రపు చీకటిని
మరువలేను ప్రియా
అది నిజమని తెలిసినా
నమ్మలేను ప్రియా
నువ్వు నవ్వుతూ వెళ్తున్నానంటున్నావు కదూ
ఒక్క సారి నీ కళ్లలోకి నువ్వే సూటిగా చూసి అడుగు
అక్కడ నీ కళ్లల్లో  నా గుండెలోని కన్నీటి సముద్రాలు నీకే కన్పిస్తాయి
నాకు తెలుసు నాకున్న రేపులో నీవు లేవని
నాకు ఇక విషాదాలు తప్ప అనందాలు లేవని
విషాదాన్ని అనందంగా ప్రేమించటం నేర్చుకోవాలి
నువ్వు విడిచివెళ్ళాక ఇక నేను వాటితోనే సావాసం చెయ్యాలి
ఇక జీవం లేని జీవితాన్ని బ్రతకటానికలవాటు పడాలి
పర్వాలేదులే ! ఎదురుచూపులు, ఎదురు దెబ్బలు అలవాటేలే
కానీ, కానీ ప్రియా !
నా వేదన అది కాదు ప్రియా
ఇక రేపటి నుండి నీ స్వచ్చమైన కళ్ళు నన్ను దూరం చేసుకున్న
విషాద భావాన్ని ఎలా భరిస్తాయి
నన్ను దూరం చేసుకొని నీవు నడిచే నడకలో భారాన్ని ఎలా మోస్తాయి
ప్రియా ! నన్ను శాశ్వతంగా, తిరిగి ఎప్పటికీ గుర్తు రానంతగా
ఈ ఒక్క రాత్రిలో మర్చిపో ప్రియా
తిరిగి రేపు ఉదయం నా ఉనికి కూడా నీకు తెలియనంతగా మర్చిపో
నా జ్ఞాపకాలు నిన్ను బాధపడితే ఆ విషాదాన్ని నేను తట్టుకోలేను ప్రియా
అందుకే మర్చిపో ! శాశ్వతంగా మర్చిపో