వర్షపూలమాల

వర్షపూల మాలతో
నీకు స్వాగతం చెప్తున్నా ప్రియా
నువ్వు నాకు నాకన్నా దగ్గరగా రా
 ప్రేమ ఎప్పుడూ నాకు సంతోషమే
దాన్ని నీలో చూశాకా నాకు విస్మయమే
నువ్వు నాకు రెక్కలు తొడిగావు
అంబరానికి తీసుకెళ్ళావు, అక్కడ
ప్రతి రాత్రి చుక్కలు చెప్పే ఊసులు
వింటూ రాత్రంతా నీ వెన్నెల తాగుతున్నా
నువ్వు మేఘమై నన్ను తాకినప్పుడు
మెరుపునై నేను  వెలుగుతున్నా
ఒక్కటే చెప్పగలను ప్రియా
నీపై నేను అనురాగ వర్షాన్నై కురుస్తూనే ఉంటా
నా కళ్ళకి  కనురెప్పగా నీ రూపాన్నుంచుకున్నా
అందుకే నాకు లోకంలో పూలన్ని వికసిస్తూనే
కన్పిస్తున్నాయి, ఇంద్ర ధనస్సు కన్నా ఎక్కువ
రంగులద్దుకుంటూ
అసలు నా హృదయంలోనే పూలు
వికసిస్తున్నాయేమో, సృష్టిలో రంగులన్నీ
పులుముకుంటూ ,
నీ నవ్వుల చిరుజల్లులతో
ఆ పూలను తడిపి
ఆవర్షపూల మాలతో
నీకు స్వాగతం చెప్తున్నా ప్రియా