మరుపు మర్చిపోయా

నా కన్ను చూడలేనంటోంది, నువ్వు
మిగిల్చి వెళ్ళిన కన్నీటి తడి అరేవరకు.
నా పెదవి మాటాడనంటోంది, నువ్వు
నేర్పించి వెళ్ళిన పాట మౌనం అయ్యేవరకు.
నా కాలు కదలనంటోంది, నువ్వు పరచి
వెళ్ళిన ముళ్ళ బాటను దాటేవరకు.
నా హృదయం పై నువ్వు చేసిన గాయం
ఇంకా నీ జ్ఞాపకాల రక్తాన్నే స్రవిస్తోంది.
నా జీవితం పై నువ్వు వదిలివెళ్ళిన
చీకటి మరక, వెలుగును కాలుస్తూ
ఆ  మసితో చీకటికి మరింత చిక్కటి
నలుపురంగద్దుతూనే ఉంది.
నాకు తెలుసు వీటన్నిటికీ మరుపు
ఒక్కటే చాలు అని, అన్ని నావి నాకు తిరిగొస్తాయని
కాని, నేను నిన్ను మర్చిపోవటాన్ని, మన పరిచయంతోనే
మర్చిపోయానే,