కన్నీటి సముద్రం

నా కళ్ళలో 
కన్నీటి మేఘాలు కన్పిస్తున్నాయి.
నా హృదయం
అందులో తడిసిముద్దవుతుంది.
నా కళ్ళముందు
మనం గడిపిన సమయం
క్షణాల ముల్లై  తిరుగుతూ ఉంది.
కాని, మన దారులు
ఎందుకు విడిపోతున్నాయో
అర్దం కానే కాదు
నీ ఒడిలో పడుకొని
కాంతి పొందిన  నా కళ్ళు
ఇప్పుడు
ఆ వెలుగు రేఖల్లో నిన్నే వెతుకుతున్నాయి.
మనం కలిసి నడుస్తూ,
పూలు పూయించిన దారులన్నీ,
నన్ను  నువ్వెక్కడా అని ప్రశ్నిస్తూనే ఉన్నాయి.
మన ప్రేమ మొక్క
మనకు తెలియకుండానే
మన మధ్య మొగ్గ తొడిగింది,
అది పువ్వు అని సంబరంగా
అనుకొనే వేళ ,
పువ్వును కోసేసి వెళ్ళిపోయావు
నేను నీ అడుగు జాడలు వెతుక్కుంటూ
బయల్దేరాను, మధ్యలో దారి తప్పాను
నా కన్నీటి వానలో నీ అడుగు జాడలు చెదిరిపోయాయి
నేను ఎదురుచూసింది పువ్వులకోసమే కాని
ఈ కన్నీటి కోసం కాదే
నేను అడిగింది రంగుల ఇంద్ర ధనస్సులే కాని
ఈ నల్లటి  కన్నీటి మబ్బులు కాదే
ప్రేమ తుఫాను లాంటిదే
తీరాన్ని , సముద్రాన్ని ఒక్కటి చేసినట్లే చేసి
తీరాన్ని కసిగా లాగేసుకుంటుంది.
నువ్వు లేక తీరం లేని నేను
 కన్నీటి సముద్రాన్నయ్యాను